Van faalangst naar faalwinst

Wim Rombaut

Auteur Focus via Pace

Samenwerken met gelijkgestemden is fantastisch. Faalwinst maken ook.

Zeven keer geprobeerd. Vier keer prijs. Drie keer mislukt. Wim Rombaut spreekt over een periode van 35 jaar zelfstandige activiteit. Afgestudeerd als sportleraar, nationaal waterpolocoach, geëvolueerd tot ondernemer in de fitnesswereld in de jaren 80 en 90,  sinds 2000 zijn eigen bvba rond mentale coaching en training…en heden op 59-jarige leeftijd, komt hij tot de conclusie: veel geleerd uit fouten, nog meer geleerd uit samenwerken met anderen. En vooral genoten van het leerproces.

“Toen ik in 1979 afstudeerde als regent lichamelijke opvoeding zei Jef Brouwers – toen mijn leraar psychologie en pedagogie – ‘Wim, waarom heb jij geen psychologie gestudeerd?’Hij had mij op dat vak 100/100 gegeven. De waarheid is dat ik het geprobeerd heb Jef, maar in Leuven was er één prof, één vak, dat mijn droom aan diggelen sloeg. Ik zat er in de eerste kandidatuur psychologie. Ik had op alle vakken voldoende behalve op dat ene vak een 6. Ik was één van de 50 % van de psychologiestudenten die verplicht waren hun jaar opnieuw te doen. Statistiek. Dat was mijn eerste grote faalervaring. Ik besloot een andere weg te gaan.”

Dankzij die ontgoocheling nam je een shortcut naar Lichamelijke Opvoeding, een studie die op 2 jaar tot een diploma leidde. En dan?

“Dankzij die boost van zelfvertrouwen die de psycholoog die tot op vandaag top is in België, Jef Brouwers me gaf (check B.O.I.C. – Belgian Lions – Ettix Quickstep – Evi Van Acker) kreeg ik de moed om mijn buikgevoel te volgen. Na een job als sportfunctionaris werd ik door omstandigheden gevraagd om een fitnessclub te openen omdat ik in het toenmalige Bad Michel in Sint-Niklaas, in 1985, daar als free lancer ‘aerobiclessen’ gaf. De eigenaar wou naast zijn squashcourts, het restaurant, de feestzaal en het zwembad graag een heel modern fitnesscentrum bouwen. Ik hapte toe. Ik werd zelfstandige (zegde mijn baan bij de gemeente Beveren-Waas op als sportfunctionaris) en begon aan mijn eerste avontuur. Met drie vennoten legden we elk 330.000 Belgische frank bijeen. Dankzij een lening van 1 miljoen en ons eigen kapitaaltje konden wij starten in onderaanneming. Ik was toen 30 en net vader geworden. Mijn eerste vennootschap, een bvba, was geboren. Florida Wellness. In 1986 pionierden wij met een sauna, een fitnessruimte met cardiotoestellen en een grote danszaal voor groepslessen. Tot onze huisbaas faalde. Failliet ging hij. Onze zaak werd gesloten, we konden niet meer uitbaten. Wij werkten aan hoog tempo en op volle vertrouwen een nieuw plan uit. Dit overleefden wij als vennoten en vrienden, en sindsdien heb ik zeven vennootschappen opgericht, met als hoogtepunt Coupure Wellness in Gent, waarmee ik de Passage in Gent aan de Watersportbaan oprichtte. Na een jaar stapte een vennoot in de boot om dit samen uit te baten.

Passage werd een succes, onze samenwerking niet. Ik ben toen opgestapt na intense meningsverschillen op zakelijk en financieel vlak. Hij wou tomeloos uitbreiden, ik wou organisch groeien. Mijn eerste grote ontgoocheling na vier succesvolle samenwerkingen met vennoten in drie fitnessclubs en drie klimmuren (Lokeren De Dam, Gent Ucon en Coupure).

Terug naar je eerste liefde. De psychologie. Hoe ging dat?

Ik schoolde mij bij in de communicatiewetenschappen, psychologie en coachvaardigheden en startte in 2000 mijn bvba Backfun. Sindsdien heb ik nog twee keer geprobeerd in een bvba en cvba met een vennoot samen te werken. Twee keer mislukt.
Het is zoals bij een koppel in het privéleven: de liefde kan groot zijn, van beide kanten. Samenleven onder één dak, alle beslissingen samen nemen: dat is nog van een andere orde. Leren van fouten, ja. Leren van samenwerken: zeker. Ieder zijn eigen weg, en projectmatig samen werken: daar geloof ik in.

Ben jij een dankbare mens?

Zeer zeker. Vandaag voel ik mij bevoorrecht. Ik lees/studeer nog zeer gretig neurowetenschappen en coachvaardigheden. Ik kan mijn passie voor constructief denken en handelen delen met honderden klanten per jaar, in situaties als coach, één op één, met managers en zaakvoerders en hun teams, zelfs soms met topsporters. In mijn rol als auteur van het boek ‘Focus via Pace’, als spreker en als begeleider van teams, blijf ik mensen stimuleren tot leren. Het PACE-model dat ik in al die jaren ontwikkelde is de kapstok, het handvat, dat de theorie achter samenwerken verbindt met de praktijk. Hoe leer je samenwerken zonder getrouwd te zijn, zonder zakelijke verplichtingen, maar met een groot engagement en een grote focus op het optimale effect van die samenwerking. Hoe leer je focussen op het proces, op de optimale weg naar je doel, naar het verhoopte resultaat. Hoe blijf je zelf in balans, en blijf je authentiek, constructief en enthousiast als leider, als medewerker, als samenwerker.

Faalwinst is de letterlijke vertaling van failing forward, hoe zie jij de toekomst?

De human factor, de menselijke mentale en emotionele (veer)kracht en flexibiliteit zal in dit tijdperk van automatisering, robotisering, artificiële intelligentie, steeds belangrijker worden. De kunst om de focus te houden tussen de overvloed van informatie, van sociale media, tot virtuele realiteit en alle andere nieuwe speeltjes die ons brein verleiden tot sneller, beter, meer… die kunst zal steeds belangrijker worden om innerlijke rust en focus te combineren. Bedrijven zullen binnen enkele jaren vooral emotioneel intelligente en fysisch fitte mensen de voorkeur geven op superslimme nerds die de concurrentie met artificiële intelligentie zullen verliezen. Op www.focusviapace.be kan je kennismaken met het boek én e-book. Hoe “kan je sneller, beter, meer” combineren met “beter uitgerust, in balans en met passie je job doen”?  Die antwoorden en technieken vind je in het boek dat al talrijke enthousiaste commentaren kreeg. Focus, fun en functional via PACE. Dat wens ik iedere ondernemer, ieder team, iedere leider de komende jaren.