Ontmoet rolmodel: Wouter Nuytten

Oprichter en CEO

Disendo

”DOOR DAT FAILLISSEMENT HEB IK MEZELF LEREN KENNEN, IK WEET NU WAT IK KAN EN WAT IK NIET KAN.”

Tip 1:
Leer uit je mislukkingen

Tip 2:
Geloof in jezelf en je idee

Tip 3:
Zorg dat je altijd een plan B hebt

WOUTER NUYTTEN BELEEFDE MET ZIJN START-UP OCTOPIN HOGE PIEKEN EN DIEPE DALEN. NA HET FAILLISSEMENT TIMMERT HIJ WEER AAN DE WEG NAAR DE TOP MET ZIJN NIEUWE PROJECT.

U BENT MET UW VORIGE BEDRIJF SERIEUS TEGEN DE MUUR GELOPEN. HOE DIEP ZAT U TOEN?

“Met mijn eerste bedrijf, Octopin, wilden we te snel groeien, terwijl onze basis niet goed zat en we ook met technische problemen kampten. Uiteindelijk zijn we failliet gegaan. We werden gedagvaard door een oude schuldeiser, en niet veel later heb ik zelf de boeken neergelegd. Voor mij was dat een heel zwaar moment, omdat ik er twee jaar van mijn leven in had gestoken, 24 uur per dag. Plots moet je alles loslaten.”

HOE REAGEERDE UW OMGEVING?

“Er waren de mensen die wisten hoe hard ik ervoor gevochten had en die mij niets kwalijk namen. Er waren natuurlijk ook mensen die een stempel op mij drukten en met mij geen zaken meer wilden doen. Ik heb zeker aan mezelf getwijfeld. Gelukkig zeiden een aantal mensen: ‘Je hebt de capaciteiten, doe voort’. Niet iedereen slaat met een hamer op je hoofd. Ik ben dus blijven ondernemen. Mijn vrienden gaven me de kracht en energie om niet op te geven.”

“Door dat faillissement heb ik mezelf leren kennen, ik weet nu wat ik kan en wat ik niet kan. Ik heb aanvaard dat ik bepaalde zaken niet kan, daar moet je dan de juiste omkadering voor vinden. Ook mijn perspectief veranderde, ik kreeg een andere kijk op zaken zoals de waarde van je netwerk, de waarde van geld, enzovoort. Ik ben meer matuur geworden. Ik raad natuurlijk niemand aan om een faillissement mee te maken, maar het is in mijn leercurve een heel belangrijk onderdeel geweest.”

HOE KIJKT MEN IN BELGIË NAAR EEN ONDERNEMER DIE FAILLIET GAAT?

“In België wordt er meestal negatief gereageerd op een faillissement. Ik denk dat in België falen te veel wordt gezien als een eindpunt, terwijl het onderdeel is van een leerproces. Zelf kon ik niet wachten om te starten met ondernemen, ook door die jeugdige, naïeve overmoed. Het was vooral mijn omgeving, school en ouders die zeiden: ‘Zou je niet beter eerst een gewone job zoeken, daar ervaring opdoen en geld sparen en op je 30ste of 40ste de sprong wagen?’ Na dat faillissement was ik bang dat men mij zou verbieden om nog te ondernemen, dus ik was heel tevreden dat ik verder kon werken aan de projecten waarin ik geloofde. Ik heb geen schrik om nogmaals te falen. Ik ben nu een betere ondernemer met meer ervaring.”

WELKE TIPS WIL U AAN STARTERS MEEGEVEN?

“De grootste tip die ik aan jonge mensen kan meegeven: geloof in jezelf en je idee. Als het toch niet lukt, kun je daar veel uit leren. Vervolgens start je een nieuw hoofdstuk. Je gaat er niet van dood, hé! Iedereen staat altijd klaar om feedback te geven, maar velen hebben zelf nooit de stap gezet om hun eigen dromen waar te maken. Dus die moeten jou ook niet belemmeren in je dromen.”

“Door een faling sta je met beide benen weer op de grond. Mijn tweede start is nu veel beter. Ik ben naar enkele oude klanten gestapt en heb gevraagd: ‘Welke problemen kan ik voor jullie oplossen met mijn ervaring en mijn technologie?”

“Er zijn te veel ondernemers die starten zonder na te denken en die, zodra ze kampen met problemen, geen plan B hebben.”