Ontmoet rolmodel: Peter Leyman

Algemeen Directeur

Beschutte werkplaats Ryhove

“IK BEGON ONGELOOFLIJK AAN MIJN EIGEN COMPETENTIES EN TALENTEN TE TWIJFELEN.”

Tip 1:
Twijfel nooit aan je eigen competenties en talenten

Tip 2:
Focus na een faalmoment enkel nog op je sterktes en blijf integer

Tip 3:
Kruip niet alleen uit het dal. Doe een beroep op hulp, privé of professioneel. Spreek je netwerk aan.

DE SKY LEEK THE LIMIT VOOR PETER LEYMAN, MAAR NA EEN TOPCARRIÈRE BIJ VOLVO CARS EN EEN KORT INTERMEZZO ALS POLITICUS, LIEP HET GRONDIG FOUT ALS CEO VAN WERKGEVERSORGANISATIE VOKA. INEENS STOND HIJ AAN DE KANT, VERTEERD DOOR TWIJFELS. MAAR HIJ VOCHT TERUG ÉN VOND OOK ZICHZELF TERUG.

DE ANGST OM TE FALEN HOUDT VEEL VLAMINGEN TEGEN OM TE ONDERNEMEN. WANT WIE GROTE FOUTEN MAAKT, KRIJGT EEN STEMPEL…

 

“Het grote probleem in onze regio, en ook daarbuiten, is dat falen of mislukken niet aan de orde is. Wanneer je faalt, krijg je een stigma en word je door de wereld rondom jou genegeerd. Het is nog steeds een enorm taboe in onze contreien. Daarom is Failing Forward een schitterend en broodnodig initiatief, om aan te tonen dat je uit je mislukkingen en fouten heel veel kunt leren. Eerst ga je door een diep dal, want mislukken is niet evident als individu en het is al helemaal niet simpel om op je eentje uit dat dal te kruipen. Hulp van buitenaf, privé of professioneel, is aangewezen. Eenmaal je uit dat dal bent, komt de loutering. Meer dan ooit concentreer je je op je sterktes: wat kan ik het best en wat heb ik geleerd om de fouten uit het verleden in de toekomst niet meer te maken?”

WANNEER BENT U ZELF ECHT GECONFRONTEERD GEWEEST MET EEN FAALMOMENT?

“Ik ben tegen een muur gelopen in 2011. Tot dan had ik het geluk om een schitterende carrière te mogen uitbouwen. Voor elke functie werd ik gevraagd, niet één keer heb ik zelf moeten solliciteren. Toen Voka me vroeg, heb ik enorm getwijfeld en hun aanzoek in eerste instantie geweigerd, omdat ik diep in mijn binnenste voelde dat de politiek mijn wereld niet was, en Voka is nu eenmaal semipolitiek. Uiteindelijk ging ik overstag, maar na zes maanden voelde ik de bui hangen. Ik kwam in conflict met mensen met een andere visie, en dat vergde bijzonder veel energie. Ik wou mijn energie aan mijn job wijden en niet aan onderlinge spanningen. Na een jaar zette ik er een punt achter. Ik had geen plan B, voor het eerst. Ik besefte dat ik de job nooit had mogen aannemen.”

BEGON U AAN UZELF TE TWIJFELEN?

“Ik begon ongelooflijk aan mezelf te twijfelen, zelfs aan mijn eigen competenties en talenten. Ik ging door een diep dal, ineens moest ik onder ogen zien dat ik niet onfeilbaar was, terwijl vroeger alles lukte. Je wordt teruggeworpen op jezelf, je moet terug op zoek naar jezelf, want ik had mezelf voor een stuk verloren. Maar het is niet omdat je mislukt, dat je talenten plots verdwenen zijn, integendeel. Je moet ze gewoon terug in kaart brengen, professionele of privéhulp is daarbij zeker welkom. Ik had nooit gedacht dat ik zo zou twijfelen, en soms twijfel ik nog. Ik nam eerst een time-out, wat rust. Ik kon na drie weken al opnieuw CEO worden van een bedrijf, maar ik zag dat toen absoluut niet zitten. Ik deed een aantal interimjobs, volgde MBTI (de Myers-Briggs Type Indicator, een veelgebruikt instrument om meer duidelijkheid over je persoonlijke voorkeuren te krijgen, red.) en 360° assessments. Ik blijk uiteindelijk eerder introvert dan extravert te zijn, dat had ik beter geweten vooraleer ik in de politiek stapte. Anderen wezen me op mijn sterktes, zoals inspirerend leiderschap. Ik heb vooral geleerd dat je je niet mag laten vangen om in de ratrace te blijven meedraaien, zeker als je al op de tippen van je tenen loopt.  Ik besefte dat ik bijzonder veel gemist had de voorbije twintig jaar. Die verloren momenten probeer ik nu in te halen, meer dan ooit. Als ik vandaag een voorstel krijg om CEO van een groot bedrijf te worden, zal ik niet zomaar ja zeggen.”

HOE REAGEERDE DE BUITENWERELD OP UW FAALMOMENT?

“Ik had het geluk dat ik met veel mensen kon praten, ik heb een uitgebreid netwerk. Je ontdekt dat velen iets gelijkaardigs meegemaakt hebben, maar je voelt dat het een taboe is, slechts enkelingen komen naar buiten met hun verhaal. Ik heb eerst mijn verhaal verteld in een boek, anoniem. Maar al verschillende jaren breng ik nu zo’n drie keer per maand mijn verhaal voor een publiek. Zo wil ik dat taboe mee proberen te doorbreken. Ik ben tenslotte CEO geweest van een bedrijf met 5.500 medewerkers, dan heb je toch iets bewezen. Onderschat de rol van de media niet: die zijn geil op grote namen die negatief in het nieuws komen.”

WORDT ER HIER VERKEERD GEREAGEERD OP FOUTEN MAKEN EN FALEN?

“Onze spelregels, wetten en decreten liggen niet in lijn met wat de Vlaamse overheid nu beoogt. Als je bij ons mislukt, kun je bijna niet herstarten, in Angelsaksische landen is dat wel mogelijk. Daar dwingt men ondernemers bijna om uit hun fouten te leren en door te starten, zodat ze zichzelf opnieuw kunnen bewijzen. Het draait dus ook puur om wetgeving. Laat ons die wetgeving aanpassen. Verbind condities aan een herstart, maar laat het toe. Iedereen kan op een dag fouten maken of falen. Dat kan van zoveel factoren afhangen, zoals aandeelhoudersgroeperingen, een fusie die je misloopt, of de chemie die ontbreekt tussen mensen.”

IS FOUTEN MAKEN EEN ESSENTIEEL ONDERDEEL VAN ONDERNEMEN, ZOALS MEN IN DE VS STELT?

“Essentieel zou ik het niet durven te noemen. Als je fouten kunt vermijden, des te beter, maar het gebeurt nu eenmaal. Maar stigmatiseer nooit de mensen en help hen te focussen op de zaken waarin ze kunnen uitblinken in de toekomst.”