Ontmoet rolmodel: Jochen Boeykens

General Manager

Engagor

”WANNEER IEMAND START, ZOU DE INITIËLE REACTIE MOETEN ZIJN: ‘PROFICIAT, IK WENS JE VEEL SUCCES’. ZOALS BIJ DE GEBOORTE VAN EEN KIND.”

Tip 1:
Falen en fouten maken is essentieel om te verbeteren

Tip 2:
Zie ondernemen als een carrièrekeuze. Doe het nooit uit noodzaak

Tip 3:
Zorg ervoor dat angst je niet afleidt van je initiële doel

JOCHEN BOEYKENS STARTTE AL IN ZIJN STUDENTENTIJD EEN BEDRIJFJE OP, WERKTE ALS INVESTEERDER EN LEIDDE NADIEN DE OVERNAME VAN ENGAGOR DOOR EEN AMERIKAANS BEDRIJF IN GOEDE BANEN. “WIE LEERT UIT ZIJN FOUTEN, DOET HET NADIEN ZOVEEL BETER.”

UW ALLEREERSTE BEDRIJFJE WAS GEEN SUCCES. HOE BENT U DAARMEE OMGEGAAN?

“Ik had tijdens mijn studieperiode reeds een eigen bedrijfje opgestart. Dat was een zoekmachine, een kleine website waarop particulieren een advocaat konden zoeken. We hadden het plan om dat uit te breiden naar andere beroepen en andere landen. Ik zag het toen heel groot. Het bleek echter heel moeilijk om die markt open te breken. Het bedrijf was matig succesvol, is nooit failliet gegaan, maar het kende ook niet het succes waarop wij gehoopt hadden. We hebben toen besloten om de stekker eruit te trekken. Positief was dat ik andere mensen en bedrijven leerde kennen en zo de mogelijkheid kreeg om daar nadien als investeerder in te stappen. Op die manier kon ik mijn carrière als ondernemer voortzetten. Uit de fouten die toen gemaakt zijn, heb ik heel wat geleerd.

Mijn huidige bedrijf Engagor helpt andere bedrijven om customer service te verlenen via social media. Vrij snel was Engagor aan het boomen in Europa en we wilden dat succes verder uitbouwen in de VS. We hadden daarvoor een plan en een budget. Op een bepaald moment hadden we twee keuzes: ofwel alleen verdergaan, ofwel samen met een ander bedrijf in zee gaan. Het bedrijf dat ons uiteindelijk overnam, Clarabridge, was ongeveer tien keer groter dan ons en was voornamelijk actief in de VS. Op die manier is de bal aan het rollen gegaan en hebben we beslist om samen met dat Amerikaans bedrijf in zee te gaan.”

WAT HEBT U GELEERD UIT DE SITUATIE?

“Je kunt zeer veel lessen leren uit zo’n verhaal. Een exit of overname is een zeer complex proces: je begint eraan, maar je weet niet waar je eindigt. Maar fouten leiden naar nieuwe, goede situaties. Het heeft wel een zeer grote impact op je bedrijf qua tijd.

Een van de zaken die ik zeker anders zou aanpakken, is meer tijd besteden aan hoe je dat kunt communiceren aan werknemers en aan klanten. Wanneer je in zo’n verhaal zit, dan spendeer je heel veel tijd aan het onderhandelen, maar weinig aan wat er gebeurt in de periode nadien. Op het moment dat je de handtekening zet, moet je al nagedacht hebben over hoe je het nieuwe verhaal naar buiten wilt brengen, anders ben je te laat. Er moet een degelijk integratieplan zijn. Op dat moment grijp je alle opportuniteiten aan om je werknemers ervan te overtuigen dat dit het juiste pad is. Als je de communicatie niet goed voorbereidt, dan riskeer je dat jouw werknemers in de war zijn, vrezen voor het voortbestaan van hun job. Dat creëert heel veel stress voor de onderneming. Heel veel werknemers zitten met veel vragen en je hebt niet op alles een antwoord. Op het moment dat je een bedrijf overlaat, ben je ook niet meer zelf de baas. Je moet dus alles overleggen met andere mensen die, in ons geval, ook aan de andere kant van de oceaan zaten.”

“Wat ik ook geleerd heb, is dat je nooit weet waar je uitkomt. Wij kenden Clarabridge pas een paar maanden. Het is net alsof je trouwt met iemand met wie je nog maar enkele keren hebt afgesproken. Er zijn dus veel zaken die je nog niet weet. Ieder bedrijf heeft zijn eigen cultuur en hoe goed je ook je best doet om twee culturen te verenigen, er is altijd een soort cultuurclash. Dat zorgt voor een extra moeilijkheid. Er moet een nieuwe cultuur ontstaan, niet de jouwe, niet de andere, gewoon een nieuwe.”

IS FOUTEN MAKEN EEN ESSENTIEEL ONDERDEEL IN HET LEERPROCES, ZOALS MEN IN DE VS STELT?

“Fouten maken is onvermijdelijk. In vele landen krijg je echter slechts één kans.
Ondernemer zijn is een carrièrekeuze: je groeit daarin en je moet ook leren om fouten te maken. Fouten maken moet Amerikaanser benaderd worden, dus fouten moeten aanvaard worden. Het is zeker zo dat, als je leert uit je fouten, je bedrijf het na een jaar veel beter doet. Iedere ondernemer maakt iedere week fouten: in grote of kleine zaken, in onderhandelingen, het aannemen van mensen, in het zoeken naar kapitaal, in het zoeken naar die volgende stap. Je moet daarover kunnen praten met je collega’s in de onderneming. Op die manier bouw je ook aan je skills, aan je ervaring. Je wordt ook niet ondernemer omdat je ouders ondernemer zijn, of uit noodzaak. Je moet ondernemen zien als een carrièrekeuze.”

ANGST OM TE FALEN WERKT VOOR VEEL VLAAMSE ONDERNEMERS ZEER REMMEND. HOE GAAT U MET ANGST OM?

“De angst mag je niet afleiden van je initiële doel. Probeer angst positief om te buigen. Ondernemen is een gevecht met jezelf. Als je je bedrijf moet stopzetten, heb je zeker het gevoel dat je gefaald hebt, maar je moet proberen om er motivatie uit te putten en er weer tegenaan te gaan.”

HOE REAGEERDE UW OMGEVING, PROFESSIONEEL EN PRIVÉ, OP UW FAALMOMENT?

“Toen ik dat bedrijfje opstartte tijdens mijn studies, verklaarde iedereen mij voor gek. Ik heb zeker ervaring met het feit dat mensen vol ongeloof en argwaan reageren op de stappen die je zet. En het bleek niet succesvol, dus dat was eigenlijk de bevestiging van wat iedereen dacht. Toen ik nadien wel succesrijk was, vond iedereen dat ik toen een goede beslissing genomen had. Veel mensen kijken naar de risico’s, maar zien de opportuniteiten niet. De mentaliteit in België kan nog sterk verbeterd worden. Wanneer iemand start, dan zou de initiële reactie moeten zijn: ‘Proficiat, ik wens je veel succes’. Zo’n reactie krijg je ook bij de geboorte van een kind. Je wenst de ouders alle succes toe. Bij ons zien de mensen niet altijd de opportuniteiten die jij ziet, maar wel alle risico’s die ermee gepaard gaan. Ze wijzen op alles wat kan misgaan, maar men heeft het zelden of nooit over de successen die je zou kunnen behalen.”