Sommige mensen lijken te denken dat exposure genoeg is voor mij, in plaats van te betalen.

Irmy Coeckelbergs

Mijn prijs is voor iedereen dezelfde, al boekte de paus een shoot.

Irmy Coeckelbergs (23) fotografeert als Irmy Photography de mooiste huwelijken. Maar niet iedereen schat haar fotografie en de uren werk die ze erin steekt, naar waarde. “Sommige mensen lijken te denken dat exposure genoeg is voor mij, in plaats van te betalen.”

“Ik heb geen gemakkelijke jeugd gehad, maar fotografie was altijd mijn ding, zelfs bijna mijn redding. Al staart iedereen zich blind op de Instagramglamour die errond hangt. Inderdaad, ik kom op fabelachtige plekken, eet dingen die ik nog nooit gegeten heb, maar het blijft wel keihard werken. Want al dat fotografiemateriaal is pokkenduur. Dus werk ik me te pletter. Als ik thuiskom na een feest waarop ik zeventien uur aan de slag was, neem ik een koude douche en maak ik een preview zodat ik die meteen naar het bruidspaar kan sturen”, vertelt Irmy. Jammer genoeg onderschatten Irmy’s klanten vaak hoe waardevol haar werk is. “Als ik wil, kan ik het hele jaar gratis werken. Sommige mensen lijken te denken dat exposure genoeg is voor mij, in plaats van te betalen. Alsof een bakker zijn brood gratis weggeeft als je er een foto van online zwiert. Helaas, ik moet ook mijn huur en mijn boterhammen betalen. Mijn prijs is voor iedereen dezelfde, al boekte de paus een shoot.”

Je juiste prijs vinden als startende ondernemer is inderdaad niet makkelijk. Maar het hoeft geen nattevingerwerk te zijn, weet Simon Gryspeert, adviseur bij Flanders DC, de Vlaamse organisatie voor ondernemen in de creatieve industrie, en expert in onder meer prijszetting. Gratis werken is sowieso taboe. “Starters denken vaak dat ze niet te veel mogen vragen, maar dat is onzin. Alleen als we de creatieve sector correct betalen, blijft die overeind.”

Drie brillen
“Prijsbepaling is echt een issue, en al helemaal in de creatieve sector. Het is een van de meestgestelde vragen, veel ondernemers worstelen ermee. Ze doen wat ze graag doen, ze zijn vaak vertrokken vanuit een passie en daardoor hebben zeker starters het idee dat ze niet te veel voor hun werk mogen vragen. Maar net zoals bij elk ander beroep moet je op het einde van de maand gewoon rondkomen. Ik raad Irmy aan om met drie brillen naar haar prijs te kijken. Eerst vertrek je vanuit je kosten: hoeveel moet je vragen om geen verlies te draaien? Daarna bekijk je het vanuit de markt: hoeveel rekenen je concullega’s aan? Het laatste vraagstuk gaat over de waarde die je oplevert: hoeveel willen mensen betalen voor je werk? Afhankelijk van het soort werk en van je sector kan je de ene pijler wat meer of minder gewicht geven.”

Zelfkennis
“Kosten zijn sowieso altijd zeer belangrijk. Als je, zoals Irmy, vernieuwend aan de slag bent, dan heb je – dankzij je originaliteit – minder last van concurrentie. Dat heeft zijn invloed op je prijs. Doe je daarentegen mee met wat gangbaar is, volg je de standaardtrends, maar spring je er niet echt uit, dan speelt die marktprijs wel weer een grote rol. Het vraagt dus wel wat zelfkennis, je moet je werk objectief en eerlijk analyseren. Ook je doelgroep speelt een rol. Gaat het om een koppel dat trouwt of een multinational? En wat breng jij voor hen op? Er is een verschil tussen een krantenfoto en een beeld voor een modemerk dat wereldwijd gebruikt wordt en heel veel geld in het laatje brengt. Dat mag je mee berekenen in je prijs. Je prijs bepalen is ook een stukje psychologie. Hoe je je werk en je prijs presenteert, heeft een invloed, en daarnaast is er nog een reeks methodes die die prijs aantrekkelijker maken. Zo kan je pakketten maken, waardoor je een pakket hebt voor elk soort klant. Een budgetvriendelijk instapmodel of de duurdere full option.”

Gratis is niet duurzaam
“Gratis werken, iets waar Irmy net zoals vele creatieve ondernemers mee worstelt, is echt geen optie. Dat kan gewoon niet. Het is niet duurzaam. Als je niet eerlijk beloond wordt, dan moet je uiteindelijk afhaken. En dan krijg je op den duur enkel nog creatieve hobbyisten in plaats van professionals. Daarom hebben we vorig jaar een actie op touw gezet rond Creative Fair Play. Een manifest met wederzijdse engagementen, want dat gratis werken moet er echt uit. Bij fotografen komt dat heel vaak terug. Mensen lijken niet te beseffen dat hun materiaal inderdaad pokkenduur is en dat die shooting zelf maar het topje van de ijsberg is. Er is de voorbereiding, het afwerken van al die beelden en dan moet er ook nog aan klantenwerving gedaan worden. In de creatieve sector is er heel wat onzichtbaar werk, maar ook dat luik moet betaald worden. Dus nee, wedstrijden waarbij je gratis beeld levert of logo’s maakt, zijn echt not done.”

Tip van Simon
“Op de wijnkaart van een restaurant staat altijd wel een heel dure fles, zo een waarvan je je afvraagt of die ooit besteld wordt. Maar door die ene hoge prijs lijken alle andere flessen meteen een stuk goedkoper. Mensen maken een soort lijstje in hun hoofd en kiezen vaak voor het gemiddelde. Had die ene dure fles er niet bij gestaan, dan lag dat gemiddelde een stuk lager. Je kan die methode, anchoring, ook perfect in je eigen sector toepassen.”

In samenwerking met Nina