VOLGENS PIET BETEKENT ONDERNEMEN NOOIT OPGEVEN

PIET HUYSENTRUYT

Chef-kok, TV-chef en ondernemer
” Aan mezelf getwijfeld? Nooit. Dat kan misschien arrogant overkomen, maar je mag niet te veel twijfelen. Ik heb me wel heel lang een underdog gevoeld. ”

TIPS VAN PIET

// Klik hier voor meer tips en advies!!

Chef-kok Piet Huysentruyt is een doorzetter, pur sang. Twijfelen aan zichzelf deed hij nooit, maar hij voelde zich wel lang de underdog. Zijn succesrecept? Mix talent met passie en werkkracht en je kunt heel ver geraken.

De angst om te falen houdt veel Vlamingen tegen om te ondernemen.
Is die angst herkenbaar voor u?

“Ik heb nooit angst gevoeld. Ons moeder zei: ‘Piet, kun je het?’ En ik zei: ‘Ja’. En dat was het. De grootste vijand is angst. Als je angst hebt, moet je niet beginnen. Geloof in jezelf, erken je talent. Da’s niet gemakkelijk voor een Vlaming. Hij heeft talent, maar wordt vaak afgebroken. En zorg dat dat talent in passie overvloeit, opdat je die passie kunt overbrengen naar de mensen. Het is zo belangrijk dat de mensen zien dat je gepassioneerd en professioneel bent.”

Hebt u ooit aan uzelf getwijfeld?
“Aan mezelf getwijfeld? Nooit. Dat kan misschien arrogant overkomen, maar je mag niet te veel twijfelen. Ik heb me wel heel lang een underdog gevoeld, gelukkig ligt dat gevoel nu al jaren achter mij. Mijn ouders kwamen uit Congo en waren alles kwijt. Je voelt dat als kind. Ik zei bij mezelf: ‘We zullen de wereld eens tonen wat ik kan’. Ik denk dat ik daar nu wel in geslaagd ben. Uit die jeugd heb ik kracht geput, wat niet betekent dat ik een slechte jeugd heb gehad.

Een vroegere chef-kok zei ooit tegen mij: Piet, il faut que ta gueule soit dans des poêles à crèpes’. Maak recepten voor die pannen, maak die pannen en verkoop ze. Ik moet niet enkel vanuit de buik werken en koppig zijn, maar ook commercieel denken, besefte ik toen. Die kracht ontbrak tot dan: commercie. Ooit maakte ik ook mee dat er gedurende enkele weken nauwelijks volk over de vloer kwam in mijn restaurant, behalve een journalist die niet betaalde. Dan ging ik met de tranen in mijn ogen gaan slapen.”

Nadien heb ik alles mooi gemengd: talent, passie en commercie. Zovelen hebben talent en teren daarop, denk maar aan getalenteerde voetballers die niet trainen. Werkkracht, werkkracht, werkkracht. Koppig, koppig, koppig. Uit de buik, uit de buik, uit de buik. En passie. Passie breng ik over omdat ik passie uitstraal. Ik ben nu meer people manager geworden, met ouder te worden. Passie is besmettelijk. Ik werk met gasten van 20 tot 26 jaar, die gaan door een muur voor mij. Daar krijg ik echt kippenvel van. Ik zie me een stuk als pionier, maar ik blijf daarin heel nederig. Ik vind dat de jonge generatie koks nu toptalenten zijn. Het doet mij plezier dat mijn allereerste boek, Eigentijds eigenzinnig, door hen gekocht werd. Dat ze het willen hebben, als hebbeding. Dat doet plezier. Ik heb heel mijn leven gestreefd naar respect en dat krijg ik nu.”

Is het vandaag moeilijker om een eigen restaurant te runnen?
“Eerlijk? Het wordt steeds moeilijker en daar zou de overheid iets aan moeten doen, om die jonge mensen te helpen. En niet enkel zeggen: ‘Gastjes, je hoeft geen schrik te hebben. Alles komt goed’. Nee, het komt niet goed. Wij hebben het ook moeilijk gehad: een lening, de witte kassa en nog meer regeltjes…”

Welke tips kunt u aan jonge starters meegeven?
“Geloof in je talent en straal passie uit. Als het goed is, dan komen de mensen. Leg de mensen er nooit op. Start niet te duur. Mensen zeggen snel: ‘Het is goed, maar hij is een bandiet’. Je moet iedere ‘maar’ kunnen uitschakelen. Je moet ook je goede klanten blijven verzorgen, zodat die dat uitdragen aan de wereld. Iedere klant moet je winnen. Tegenslagen aanvaarden? Nee, zo kom je er niet. Als je zo spreekt tegen José Mourinho, Ferran Adrià van elBulli of Peter Goossens, gaan ze u uitlachen. Tegenslag hoort erbij, maar iedere horde moet je over springen, en je moet zeggen: ‘Ik kan er over’. Iedere dag moet je een horde pakken en die ligt bij ons op twee meter. Als je daar niet over kunt, doe iets anders. Ik wil niet arrogant overkomen, maar als je een toprestaurant wilt runnen, dan ga je elke dag over die 2 meter. Sergio doet dat, Peter Goossens, Gert De Mangeleer,… Ik zeg dat elke dag aan de jongens: ‘Geen 1.60 meter springen hé vandaag, 2 meter’.”

Zij wij, Vlamingen, te bescheiden?
“In Vlaanderen mag je niet zeggen dat je de beste bent. Ik zal nooit zeggen dat ik beter ben dan een ander. Ik zeg wel: ‘Kom naar mij, want ik kan dat goed’. Zoals een voetballer elke dag een vrijschop probeert te trappen in die winkelhaak, train ik ook tot het perfect is. Vroeger ging ik altijd in de verdediging bij kritiek, maar ik heb mij daarbij neergelegd, ermee leren leven dat iemand mijn eten maar zus en zo vindt.”

“Ik vind wel dat we meer Amerikaan moeten zijn, of meer Fransman, chauvinistischer dus. In Frankrijk is een driesterren-chef een god. Daar wordt niet aan geraakt. Die krijgt een standbeeld in zijn dorpje. In de VS: net hetzelfde. Ik was ooit voor televisiewerk in de VS en de douane vroeg: ‘What are you doing for a living?’  ‘I’m a cook’. ‘Ho, fuck man, you’re a cook’. Mijn producer zegt: ‘No, he’s a Michelin star chef’. ‘Wow, he has a Michelin star. Remember one thing, a cook works in a hamburger tent, you’re a Michelin star chef. Please sir’. Onze grote chef-koks, wielrenners, schrijvers en ondernemers verdienen dat respect. Wij hebben de beste ondernemers ter wereld. Iedereen kijkt naar ons op en wij zeggen: ‘Ja, wij zijn maar klein’. Nee, we zijn groot. Ik ben maar 1.69 m, maar ze zeggen altijd: grote chef.”

“Opgeven staat niet in mijn woordenboek. Ik heb geweend als een klein kind toen die Michelinster kwam. Voor ons is zo’n ster een gouden medaille. Opgeven, schrap dat maar uit het woordenboek. Aan iedere jonge ondernemer: a.u.b., geef nooit op. Het is een moeilijke sport, maar never give up.”

WAAROM UW STEUN ESSENTIEEL IS

Wilt u ook, samen met duizenden andere Vlamingen, mee het taboe op falend ondernemerschap doorbreken? Vindt u ook dat we veel meer respect moeten tonen voor ondernemers die dag in dag uit risico’s nemen en daardoor soms falen? Bent u ervan overtuigd dat we ondernemers de kans moeten geven om uit het dal te kruipen en opnieuw recht te veren?

Onderteken dan nu ons manifest!