Als ondernemer heb je een gezonde dosis naïviteit nodig, want als je vooraf weet wat er allemaal fout kan en zal gaan, heb je misschien niet de moed om eraan te beginnen.

BRUNO LOWAGIE

Oprichter en CTO van de iText Software groep
” Niet het falen telt in de VS, wel het opnieuw rechtstaan. Die mentaliteit moeten wij overnemen. ”

TIPS VAN BRUNO

// Klik hier voor meer tips en advies!!

Zijn pas opgestarte bedrijf draaide vierkant en toen kreeg zijn oudste zoon nog eens kanker ook. Maar Bruno Lowagie en zijn vrouw zetten door en kregen hulp van de juiste mensen op het juiste moment.

De angst om te falen houdt veel Vlamingen tegen om te ondernemen. Herkenbaar?

“Ik heb een technologie ontwikkeld die als open source reeds op het internet kwam in 2000, maar het duurde tot 2008 vooraleer ik er een bedrijf rond oprichtte. Waarom heb ik zo lang gewacht? Ik had toen een vaste job en was kostwinner voor een gezin van vier. Ik had schrik: wat als ik niet slaag? Ik had ook deelgenomen aan Bizidee en de jury zei: ‘Je zult nooit geld verdienen met dat idee’.”

“Uiteindelijk richtte ik toch mijn eerste bedrijf op. Maar het Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen (RSVZ) vond dat ik via mijn opensourcetechnologie ook al jaren actief was geweest als zelfstandige. Ik ben in 2007 met terugwerkende kracht zelfstandige geworden tot 2003, en moest een hele boterham aan extra sociale bijdragen betalen. Ik ben dus gestart om mezelf te beschermen, opdat het bedrijf in de toekomst de sociale bijdragen kon betalen, en niet ikzelf.”

U liep redelijk snel tegen de muur, door onvoorziene omstandigheden?

“In 2008 sloeg het noodlot toe, want in februari kreeg onze oudste zoon kanker. Dat jaar brachten we meer tijd door in het ziekenhuis dan achter ons bureau. Ook de business draaide niet goed: onze technologie werd vaak gebruikt door overheden en grote bedrijven, maar in open source gereleaset. Iedereen dacht: ‘We hoeven daar niet voor te betalen’.”

“Op financieel vlak zagen we de bodem: er waren de ziekenhuiskosten, er waren de extra sociale bijdragen die we persoonlijk moesten ophoesten… We dachten aan stoppen. Gelukkig stootten we kort nadien op de juiste mensen, zoals Andrew Binstock, en mensen van iMinds (toen IBBT) die ons steunden. Zij zeiden: ‘Probeer het een jaar, en evalueer dan’. Het was onze redding.”

“Die periode heeft ons twee zaken geleerd. Eén: wat er belangrijk is in het leven en wat niet. Heel veel zaken waar we ons voorheen zorgen over maakten – wat als we onze job verliezen? – leken ons opeens heel futiel. Dat gaf ons de kracht om verder te gaan. Twee: we hebben toen onze echte vrienden leren kennen, privé en professioneel. Een aantal mensen liet ons vallen, anderen stonden op en hielpen ons, zoals Andrew Binstock, een vriend uit Silicon Valley. In 2009 zei hij: ‘Jullie hebben geen succes in Europa, laat mij een bedrijf oprichten voor jullie in Silicon Valley. De omzet steeg snel, van 300.000 dollar naar 700.000 dollar en halfweg 2011 één miljoen dollar omzet. De tijd was rijp om het succes in de VS te ‘importeren’ naar Europa. De rest is geschiedenis.”

“Ik ben een ingenieur, zeg maar een techneut die de technologie heeft gebouwd, mijn vrouw komt uit een ondernemersfamilie, heeft grondige kennis van legal & accountancy, en heeft onze bedrijven uitgebouwd. Zij komt uit een traditioneel ondernemersnest en de eerste jaren was er soms wat wrijving. Door ons vernieuwend businessmodel was er wantrouwen hoe wij ons bedrijf ooit succesvol zouden maken. We kregen wel krediet en achteraf is het mooi dat het toch een succes wordt.”

“De eerste jaren in België waren echter frustrerend, omdat ik het gevoel had dat niemand mij hier kende. Ik wou een boek schrijven voor een Amerikaanse uitgever, en kreeg moeiteloos endorsements van grote bedrijven in de VS. Tot mijn grote verbazing kenden ze mij daar én mijn technologie iText. Het is wel leuk dat ik nu ook hier erkenning krijg. Misschien was het zelfs goed dat het in België eerst niet vlotte, de erkenning doet nu dubbel deugd.”

Wat hebt u uit deze ervaring geleerd?

“Het is natuurlijk heel jammer dat je eerst erge dingen moet meemaken, om daar levens- en businesslessen uit te trekken, maar aan de andere kant: misschien heb je een negatieve ervaring nodig om te harden. Start-ups worden vandaag wat gepamperd, hoor je weleens. Laten we ze inderdaad niet te veel verwennen, er is nu eenmaal een natuurlijk selectieproces.”

“iText bestaat al meer dan zestien jaar. Ik ben niet meer dezelfde persoon als tien jaar geleden. Toen was ik een echte ingenieur die zich enkel toespitste op hoe cool die technologie wel was en niet begreep waarom de zaal mijn enthousiasme niet deelde. Nu weet ik dat ik toen verkeerd bezig was: het was niet de fout van de toehoorders, de spreker kon niet boeien. Ik dacht toen ook dat een goed product zichzelf verkoopt. Larie, natuurlijk.”

Hoe kijkt men in België naar mislukkingen en successen?

“In België heeft men een heel rare houding tegenover zowel succes hebben als falen. Als je zegt: ‘Ik ben nummer zoveel in de wereld’, dan krijg je al snel de reactie dat je arrogant bent. Als je faalt, zegt men dan weer: ‘Zie je wel, dat was te voorspellen’. Falen heeft een slechte bijklank. Ik ben een West-Vlaming, en een oude volkswijsheid zegt: Wie ver zwemt, hoog klimt, schaatsers op het ijs, ze zijn allemaal niet goed wijs. Vrij vertaald: blijf rond je eigen kerktoren. We hebben snel een beetje leedvermaak met mensen die anders durven te zijn en uiteindelijk niet slagen. Om die mentaliteit te wijzigen, hebben we succesverhalen nodig.”

Kijkt men in de VS dan zo anders naar falen?

“Ik denk dat we soms een idyllisch beeld hebben over falen in de VS. Het is niet zo dat falen per definitie goed is in de VS. Niet het falen telt, wel het opnieuw rechtstaan. Die mentaliteit moeten wij overnemen. Zie falen als een leerproces, en laat ons vooral niet bij de pakken blijven neerzitten. We hoeven niet gepamperd te worden als we falen, maar we moeten ook niet scheef bekeken worden.”

Welke tips kunt u aan startende ondernemers meegeven?

“Als ik een nieuw project start, bouw ik meteen een deadline in, die varieert van drie maanden tot een jaar. Het is mijn manier om een project een kans te geven, maar ook niet nodeloos te rekken. Ik heb geen probleem om een idee in de prullenmand te gooien en opnieuw te beginnen. Liever opnieuw beginnen en leren uit mislukken dan volharden in de boosheid met een idee dat geen kans op slagen heeft. Het is een act of balance tussen lef hebben om door te zetten en inzicht verwerven om op tijd te stoppen.”

“Als ondernemer heb je ook een gezonde dosis naïviteit nodig, want als je vooraf weet wat er allemaal fout kan en zal gaan, dan heb je misschien niet de moed om eraan te beginnen. Door af en toe tegen de muur te lopen, weet je wat je de volgende keer beter kunt doen. Er is evenwel geen succesrecept. Elk type van business, elk businessmodel vraagt specifieke skills, en die krijg je door te doen.”

“Ik had ooit de one-track mind van de ingenieur, maar nu kan ik onze business op heel verschillende manieren bekijken en de juiste strategische beslissingen nemen. Als Europeaan vormen we de ideale brug tussen Azië en de VS. In de VS zegt men: ‘We doen business en dan zien we of we elkaar kunnen vertrouwen’. In Azië is het omgekeerd:  ‘First we have to trust each other, then we’ll see if we can do business’. Er valt voor beide wat te zeggen. Als Europeaan kunnen we omgaan met beide manieren van zakendoen.”

WAAROM UW STEUN ESSENTIEEL IS

Wilt u ook, samen met duizenden andere Vlamingen, mee het taboe op falend ondernemerschap doorbreken? Vindt u ook dat we veel meer respect moeten tonen voor ondernemers die dag in dag uit risico’s nemen en daardoor soms falen? Bent u ervan overtuigd dat we ondernemers de kans moeten geven om uit het dal te kruipen en opnieuw recht te veren?

Onderteken dan nu ons manifest!